Βασίλειος Ν. Καλέντζος

Βασίλειος Ν. Καλέντζος

MD, MPH

Αποφοίτησε από το Λύκειο Παπάγου και εισήλθε στη Στρατιωτική Σχολή Αξιωματικών Σωμάτων (ΣΣΑΣ) το 1990. Αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Α.Π.Θ. το 1996 ονομασθείς Σημαιοφόρος Ιατρός, ανήκοντας στις τάξεις του Πολεμικού Ναυτικού. Με την αποφοίτησή του και κατά τη διάρκεια της ετήσιας κυκλικής του εκπαίδευσης στο Ναυτικό Νοσοκομείο Αθηνών, παρακολούθησε τις εργασίες όλων των κλινικών του νοσοκομείου και αποφοίτησε επιτυχώς από το Σχολείο Ναυτικής Ιατρικής και το Σχολείο Καταδυτικής & Υπερβαρικής Ιατρικής. Κατά τη διάρκεια του τελευταίου έλαβε πτυχίο αυτοδυτών από τη ΜΥΚ και είχε τα πρώτα ερεθίσματα από τις μοναδικές ιδιότητες της Θεραπείας με Υπερβαρικό Οξυγόνο (ΘΥΒΟ) που τον προσέλκυσαν στο αντικείμενο και καθόρισαν τις αποφάσεις του για την μετέπειτα πορεία του. Από το πέρας της ειδικότητας (1999-2005) και μετά είναι Επιμελητής στη Μονάδα Καταδυτικής & Υπερβαρικής Ιατρικής (ΜΚΥΙ) του Ναυτικού Νοοκομείου Αθηνών, ενώ από τον Ιούνιο 2013 είναι Διευθυντής της ΜΚΥΙ.

 


Έχει παρακολουθήσει επιτυχώς τα σεμινάρια υποστήριξης της ζωής BLS, ACLS, ATLS, ILS, ALS(ERC– EuropeanResuscitationCouncil) λαμβάνοντας από το τελευταίο την πρόταση υποψηφιότητας για εκπαιδευτής. Είναι απόφοιτος του Σχολείου Αεροπορικής Ιατρικής της Πολεμικής Αεροπορίας. Από 15ετίας είναι από τους βασικούς εκπαιδευτές – καθηγητές του ετήσιου Σεμιναρίου Καταδυτικής & Υπερβαρικής Ιατρικής του Ναυτικού Νοσοκομείου Αθηνών, ενώ τα τελευταία έτη είναι ο επιστημονικός υπεύθυνος αυτού. Έχει κάνει πλήθος παρουσιάσεων σε Πανεπιστημιακές Κλινικές και Μετεκπαιδευτικά Σεμινάρια, ενώ έχει συντάξει κεφάλαια βιβλίων για συναφή με την Υπερβαρική Ιατρική θέματα. Κατά τη διάρκεια της εξειδίκευσής του στη Σκωτία (2003-2005 υπό τον Καθηγητή PhillipJames), απέκτησε το μεταπτυχιακό τίτλο MPH (Master of Public Health) του UNIVERSITY OF DUNDEE. Το θέμα της διατριβής του αφορούσε τη χρησιμότητα της Υπερβαρικής Οξυγονοθεραπείας σε συνδυασμό με την Ακτινοθεραπεία, είτε σε συνδυασμό για καλύτερα αποτελέσματα στην καταπολέμηση του καρκίνου, είτε μετέπειτα στην επιτυχή αντιμετώπιση των δυσίατων επιπλοκών αυτής – των μετακτινικών διαταραχών (τίτλος διατριβής: Hyperbaric Oxygen – a Review of its Usefulness in Relation to Radiotherapy).

Έχει συμμετάσχει σε συσκέψεις της ομάδας εργασίας του NATO σχετικά με έρευνα – διάσωση Υποβρυχίων ως Εθνικός Αντιπρόσωπος, καθώς και του Τμήματος Έρευνας & Τεχνολογίας (NATO/RTO).

Στο κλινικό του έργο, έχει αντιμετωπίσει μεγάλο αριθμό περιστατικών (αριθμοί εφάμιλλοι με μεγάλα κέντρα του εξωτερικού) που αποτελούν ενδείξεις της Υπερβαρικής Οξυγονοθεραπείας, ειδικά στις κατηγορίες (α) των μετακτινικών διαταραχών και (β) του διαβητικού ποδιού. Δύο ολοένα διογκούμενα προβλήματα υγείας στα οποία η ΘΥΒΟ προσφέρει μοναδικά οφέλη όταν συνδυάζεται σε ένα σωστά οργανωμένο πλάνο αντιμετώπισης. Οστεοραδιονέκρωση, μετακτινική αιμορραγική κυστίτιδα, διαταραχές επούλωσης ελκών, οστεομυελίτιδα – είναι ορισμένα από τα προβλήματα που συναντάει κανείς σε αυτές τις περιπτώσεις, για τα οποία είναι αποδεδειγμένο στην ιατρική κοινότητα το όφελος του Υπερβαρικού Οξυγόνου. Η μακρά εμπειρία  υποστηρίζεται από τα εξαιρετικά αποτελέσματα. Έχει επίσης αντιμετωπίσει μεγάλο αριθμό (γ) ορθοπαιδικών παθήσεων, ειδικά τις σύνθετες και δισεπίλυτες, που επίσης αποτελούν αντικείμενο της ΘΥΒΟ: Χρόνια ανθεκτική οστεομυελίτιδα, καθυστερημένη και ατελής πώρωση καταγμάτων, ψευδάρθρωση, άσηπτη οστική νέκρωση είναι μερικές από αυτές για τις οποίες έχει πείρα αλλά και δημοσίευση σε έγκριτα διεθνή περιοδικά / ανακοινώσεις σε ελληνικά και διεθνή συνέδρια. Όσον αφορά τα (δ) καταδυτικά περιστατικά (Νόσος Δυτών, Αρτηριακή Εμβολή Αέρα), υπάρχει εκτεταμένη εμπειρία καθόσον η Μονάδα του υποδέχεται επί σειράς ετών περιστατικά από περιοχή που καλύπτει πληθυσμιακά το 65% περίπου της χώρας, και αποτελεί σημείο αναφοράς θεραπευτικά, διαφορο-διαγνωστικά και εκπαιδευτικά. Τέλος, συνεργάζεται εκτενώς με τη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας ΝΝΑ, εκπαιδευτικά και επιστημονικά.

Συνοπτικά, κύρια πεδία ενδιαφέροντος αλλά και αντικείμενα της θεραπευτικής του πρακτικής είναι:

1.    Διαβητικό Πόδι και συναφείς επιπλοκές αυτού

2.    Μετακτινικές Διαταραχές (μετακτινική κυστίτις / πρωκτίτις / εντερίτις / δερματίτις, οστεοραδιονέκρωση κα)

3.    Χρόνια Οστεομυελίτις, Καθυστερημένη/Ατελής Πώρωση Καταγμάτων, Ψευδάρθρωση, Άσηπτη Οστική Νέκρωση

4.    Διαταραχές Επούλωσης Τραυμάτων και Ελκών

5.    Νόσος εξ Αποσυμπιέσεως (Νόσος Δυτών)

Επικοινωνία